Qəzzada ölən uşaqlar dünya gündəminə düşə bilmədilər. Lakin bu gün mənzərə tamamilə fərqlidir. İrana gəldikdə, eyni dünya birdən səsini qaldırır. "Biz üsyançıların tərəfindəyik" deyən bəyanatlar verilir və "rejim dəyişikliyi" çağırışları eşidilir.
Dünya Qəzzada baş verən vəhşiliklər qarşısında uzun müddət səssiz qalıb.
İnsan hüquqları, demokratiya və azadlıq haqqında ritorika ilə kürsülərə çıxanlar Qəzzanın yerlə bir edildiyi, uşaqlar dağıntılar altında öldüyü, xəstəxanalar və məktəblərin bombalandığı bir vaxtda səssiz qalmağı seçdilər. Bu sükut təkcə sözlərin deyil, həm də vicdanların susdurulduğunu göstərir.
Qəzza xarabalığa çevrildi. Hətta sığınacaqlar da hədəfə alındı və mülki şəxslərin təhlükəsizliyi nəzərə alınmadı. Lakin sözdə "azad dünya"dan heç bir güclü reaksiya gəlmədi.
Beynəlxalq qurumlar, insan hüquqları təşkilatları və qlobal güclər bu açıq-aşkar vəhşiliyi sadəcə izlədilər.
Qəzzada ölən uşaqlar dünya gündəminə düşə bilmədilər. Lakin bu gün mənzərə tamamilə fərqlidir. İrana gəldikdə, eyni dünya birdən səsini qaldırır. Üsyançılara dəstək bəyanatları verilir və rejim dəyişikliyi çağırışları eşidilir.
Dünən Qəzza haqqında susanlar bu gün İran üçün danışırlar.
Bu, insan haqlarının universal bir vasitə kimi deyil, seçici bir vasitə kimi istifadə edildiyini açıq şəkildə göstərir. Qəzzada evlər, məktəblər və xəstəxanalar bombalanarkən susanlar indi İrana gəldikdə azadlıq və xalqın iradəsindən danışırlar.
Bəs Qəzza xalqının iradəsi nə idi? Qəzzada uşaqların yaşamaq hüququ niyə bu qədər dəyərsiz idi?
Təəssüf ki, bu sualların cavabı güc və siyasi maraqlar balansındadır.
Özünü dünyanın polisi hesab edən ABŞ və Prezident Donald Tramp Qəzzada açıq-aşkar bir soyqırım qarşısında susdular.
Amma bu gün onlar İrana qarşı təhdid dolu bəyanatlar verə və hücum ehtimalından danışa bilərlər. Qəzzada susan bir liderin İrana qarşı şir olması ədalət deyil, ikiüzlülükdür.
İran daxilində "azadlıq" adı altında fəaliyyət göstərən xarici elementlərin və agentlərin olması gözardı edilməməlidir.
Bu dairələrin məqsədi xalqın azadlığı deyil; ölkələri daxildən zəiflətmək, xaos yaratmaq və öz maraqlarını təmin etməkdir. Qəzzada azadlıqdan danışmayan, lakin İran üçün azadlıq haqqında çıxış edənlər səmimi deyillər.
Ay Tramp, ey Qəzzada səssiz qalan dünya! Uşaqlar qətlə yetirilərkən harada idiniz?
Dağıntılar altında həlak olan günahsızlar üçün niyə səsinizi qaldırmadınız? İran üçün göstərdiyiniz cəsarəti Qəzza üçün niyə göstərmədiniz? Çünki Qəzzada ölənlər müsəlman idilər.
Bu gün İranda üsyançıların yanında duranların dünən Qəzzada baş verən zülmə qarşı durmaması dünyanın müsəlmanlara qarşı mövqeyini bir daha nümayiş etdirir.
Bu dünya məzlumlara deyil, gücə, şəxsi mənafeyə və siyasi hesablamalara əsasən danışır.
Və bu ikili standart bəşəriyyət tarixinə qara ləkə kimi həkk olunmaqda davam edir.
Zafer Çam
Dünya Qəzzaya səssiz, İrana cəsarətli
Qəzzada ölən uşaqlar dünya gündəminə düşə bilmədilər. Lakin bu gün mənzərə tamamilə fərqlidir. İrana gəldikdə, eyni dünya birdən səsini qaldırır. "Biz üsyançıların tərəfindəyik" deyən bəyanatlar verilir və "rejim dəyişikliyi" çağırışları eşidilir.
Dünya Qəzzada baş verən vəhşiliklər qarşısında uzun müddət səssiz qalıb.
İnsan hüquqları, demokratiya və azadlıq haqqında ritorika ilə kürsülərə çıxanlar Qəzzanın yerlə bir edildiyi, uşaqlar dağıntılar altında öldüyü, xəstəxanalar və məktəblərin bombalandığı bir vaxtda səssiz qalmağı seçdilər. Bu sükut təkcə sözlərin deyil, həm də vicdanların susdurulduğunu göstərir.
Qəzza xarabalığa çevrildi. Hətta sığınacaqlar da hədəfə alındı və mülki şəxslərin təhlükəsizliyi nəzərə alınmadı. Lakin sözdə "azad dünya"dan heç bir güclü reaksiya gəlmədi.
Beynəlxalq qurumlar, insan hüquqları təşkilatları və qlobal güclər bu açıq-aşkar vəhşiliyi sadəcə izlədilər.
Qəzzada ölən uşaqlar dünya gündəminə düşə bilmədilər. Lakin bu gün mənzərə tamamilə fərqlidir. İrana gəldikdə, eyni dünya birdən səsini qaldırır. Üsyançılara dəstək bəyanatları verilir və rejim dəyişikliyi çağırışları eşidilir.
Dünən Qəzza haqqında susanlar bu gün İran üçün danışırlar.
Bu, insan haqlarının universal bir vasitə kimi deyil, seçici bir vasitə kimi istifadə edildiyini açıq şəkildə göstərir. Qəzzada evlər, məktəblər və xəstəxanalar bombalanarkən susanlar indi İrana gəldikdə azadlıq və xalqın iradəsindən danışırlar.
Bəs Qəzza xalqının iradəsi nə idi? Qəzzada uşaqların yaşamaq hüququ niyə bu qədər dəyərsiz idi?
Təəssüf ki, bu sualların cavabı güc və siyasi maraqlar balansındadır.
Özünü dünyanın polisi hesab edən ABŞ və Prezident Donald Tramp Qəzzada açıq-aşkar bir soyqırım qarşısında susdular.
Amma bu gün onlar İrana qarşı təhdid dolu bəyanatlar verə və hücum ehtimalından danışa bilərlər. Qəzzada susan bir liderin İrana qarşı şir olması ədalət deyil, ikiüzlülükdür.
İran daxilində "azadlıq" adı altında fəaliyyət göstərən xarici elementlərin və agentlərin olması gözardı edilməməlidir.
Bu dairələrin məqsədi xalqın azadlığı deyil; ölkələri daxildən zəiflətmək, xaos yaratmaq və öz maraqlarını təmin etməkdir. Qəzzada azadlıqdan danışmayan, lakin İran üçün azadlıq haqqında çıxış edənlər səmimi deyillər.
Ay Tramp, ey Qəzzada səssiz qalan dünya! Uşaqlar qətlə yetirilərkən harada idiniz?
Dağıntılar altında həlak olan günahsızlar üçün niyə səsinizi qaldırmadınız? İran üçün göstərdiyiniz cəsarəti Qəzza üçün niyə göstərmədiniz? Çünki Qəzzada ölənlər müsəlman idilər.
Bu gün İranda üsyançıların yanında duranların dünən Qəzzada baş verən zülmə qarşı durmaması dünyanın müsəlmanlara qarşı mövqeyini bir daha nümayiş etdirir.
Bu dünya məzlumlara deyil, gücə, şəxsi mənafeyə və siyasi hesablamalara əsasən danışır.
Və bu ikili standart bəşəriyyət tarixinə qara ləkə kimi həkk olunmaqda davam edir.
Zafer Çam